จุดประสงค์แรกเริ่มที่ข้าก่อตั้งกองเรือ ก็เพื่อหาหนทางการอยู่รอดให้แก่ผู้คนที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในซอกแคบเฉกเช่นข้า ข้าเคยเป็นวีรบุรุษ เป็นผู้นำ เป็นตำนานในใจของผู้คนนับไม่ถ้วน...แต่ข้ากลับทรยศพวกเขา
ครั้งนั้นเรือแตก ข้ารอดกลับมาได้ลายนก แต่พวกเขาทั้งหมดกลับจมสู่ก้นทะเล...ข้ามักย้อนนึกถึงเกียรติยศที่เราร่วมกันสร้างขึ้น ยิ่งนึกถึง ยิ่งเสียใจในความโลภและความต่ำทรามของตนในครั้งกระนั้น
หลายปีมานี้ข้าปิดบังตัวตน เพียงเพื่อรอคอยคนหนึ่ง ผู้ที่มีทั้งปัญญาและความกล้าหาญ ทว่ายังยึดมั่นในจิตใจอันแท้จริงของตน ข้าปรารถนามอบสิ่งที่ครุ่นคิดมาตลอดชีวิตและทรัพย์สมบัติให้แก่เขา เพื่อชดเชยบาปกรรมที่ข้าก่อไว้ในครั้งนั้น...
ชีวิตคนเรานั้นกว้างใหญ่ไพศาล ขอให้เจ้า อย่าได้หลงทาง