จอมยุทธ์/แม่นาง:
พิษได้ถอนแล้ว แต่บางสิ่งกำลังคนก็ยากจะทำได้ เขาปลอดภัยดีทุกประการ เพียงแต่สูญเสียความทรงจำทั้งหมด ตื่นขึ้นไม่นานก็จากไปแล้ว ส่วนข้าหมดสตินานกว่า จึงไม่ได้พบหน้าเขาเลย
อาจารย์บอกเขาเพียงว่าเป็นชาวเจียงหนาน นอกนั้นมิได้กล่าวมาก ข้าก็เห็นด้วย เขาถูกรัดพันด้วยอดีตอันโหดร้ายมาหลายปี บัดนี้ทุกสิ่งลงตัวแล้ว บุญคุณความแค้นในอดีตก็ควรละลายดุจหิมะ คืนความอิสระให้เขา
ข้าก็คิดจะเดินทางไปเจียงหนานเช่นกัน อาจารย์ถามข้าว่าหากพบเขาอีกครั้ง จะทำอย่างไร
ข้าคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็หักกิ่งดอกไม้แห่งฤดูใบไม้ผลิให้เขาสักกิ่งเถิด