วันที่ 22 เดือนสาม: รับตรวจผู้ป่วยสิวหนึ่งราย สังเกตเห็นเป็นฝีหนอง ต้องรับประทานผักเบี้ยเพื่อระบายความร้อนลดไฟ จัดยาผักเบี้ยสามตำลึง ลูกเดือยสองตำลึง......
วันที่ 5 เดือนสี่: รับตรวจเด็กน้อยมีไข้สูงหนึ่งราย จับชีพจรพบว่าเป็นไข้หวัดหนาว จัดยาสามชุด กำชับพ่อแม่ให้ดื่มน้ำซุปร้อนมากๆ กินอาหารรสอ่อน......
วันที่ 6 เดือนสี่: รับตรวจเด็กน้อยมีไข้สูงสองราย จับชีพจรพบว่าเป็นไข้หวัดหนาว จัดยาสามชุด กำชับพ่อแม่ให้ดื่มน้ำซุปร้อนมากๆ กินอาหารรสอ่อน......
วันที่ 10 เดือนสี่: นับตั้งแต่วันที่ 5 เป็นต้นมา รับตรวจเด็กน้อยมีไข้สูงรวมสิบราย เกรงว่าจะเป็นโรคระบาดร้ายแรง ข้าเดินสำรวจตรอกซอกซอยของซือเอิน กำชับชาวเมืองให้เปิดลมถ่ายเทอากาศบ่อยๆ ต้มสมุนไพรซานหลานเพื่อป้องกัน ช่วงฤดูใบไม้ผลิที่ยังมีอากาศหนาว อย่าโลภเย็นถอดเสื้อผ้า พึงรู้ว่าฤดูใบไม้ร่วงทนหนาว ฤดูใบไม้ผลิห่มอุ่น......
วันที่ 1 เดือนห้า: สภาพอากาศกลับมาอุ่นขึ้น ผู้ป่วยไข้สูงลดลงอย่างฉับพลัน ผู้ถูกยุงแมลงกัดเพิ่มขึ้น
วันที่ 2 เดือนห้า: ผู้ป่วยข้อเท้าบวมแดง ดูเหมือนถูกงูพิษกัด ข้าใช้เข็มแทงบริเวณแผลให้เลือดออก ใช้เชือกรัดทั้งสองด้าน แช่ในถังปุ๋ย พิษจึงไม่ทำร้ายอวัยวะภายใน
วันที่ 30 เดือนห้า: ชาวเมืองเรียกข้าว่าแพทย์ผู้เมตตาช่วยเหลือชาวโลก ช่างยกย่องเกินไปนัก ข้าเกิดที่ซือเอิน เติบโตที่ซือเอิน วัยเยาว์โชคดีได้เรียนที่หุบเขาราชาสมุนไพร เพิ่งรู้จักศาสตร์การแพทย์ฉีหวง บัดนี้ผ่านมากว่าสามสิบปีแล้ว ก็ยังเป็นเพียงผิวเผิน รักษาโรคช่วยชีวิตผู้คน คือหน้าที่ของข้า เพียงเท่านี้เอง