เต๋าที่กล่าวได้ มิใช่เต๋าอันเป็นนิรันดร์ นามที่เรียกขานได้ มิใช่นามอันเป็นนิรันดร์ ไร้นาม คือจุดเริ่มต้นของฟ้าดิน มีนาม คือมารดาของสรรพสิ่ง ดังนั้น ผู้ปราศจากความปรารถนาเป็นนิจ จึงเห็นความมหัศจรรย์ของมัน ผู้มีความปรารถนาเป็นนิจ จึงเห็นเพียงขอบเขตของมัน ทั้งสองนี้ มาจากต้นกำเนิดเดียวกันแต่ต่างนาม ล้วนเรียกว่าเซวียน (ความลึกลับ) ลึกล้ำซ้อนลึกล้ำ คือประตูแห่งมหัศจรรย์ทั้งปวง
ดูจดหมายและหนังสือทั้งหมด