✉️ บันทึกหมู่บ้านอู่อัน

...... บันทึกบุคคล - ทหาร จิ่งหมิน ชาวอำเภอตันหยาง ปีซีหนิงที่แปด ประจำการรักษาด่านเยี่ยนเหมิน สละชีพปกป้องเมือง เสียชีวิตเมื่ออายุยี่สิบสี่ปี จางชี ชาวอำเภอเฉียนถัง ปีฉงหนิงที่ห้า คีตันยกทัพมารุกราน จางชีนำทหารสิบนายถอยไปตั้งรับที่ทางหินเยี่ยนเหมิน ถูกล้อม เจ็ดวันต่อมาอดอาหารตายที่ทางหิน เสียชีวิตเมื่ออายุสามสิบห้าปี สวีหยาเอ๋อร์ ชาวอำเภอไต้ ปีต้ากวนที่สี่ ใช้กระบองคู่เหล็กหล่อต่อสู้กับเหลียว โดดเดี่ยวปกป้องแผ่นดิน เสียชีวิตเมื่ออายุยี่สิบปี ไม่เหลือแม้กระดูก คงเหลือเพียงเสื้อผ้าและหมวก นำไปฝังไว้ที่ศาลเจ้าจิ้งเปี่ยน ฉีกุ้ย ชาวอำเภอไต้ ปีเจิ้งเหอที่สอง ทหารม้าลาดตระเวนคีตันหลายสิบม้าบุกอู่อัน ต่อสู้อย่างเต็มกำลังสังหารข้าศึก เสียชีวิตเมื่ออายุห้าสิบห้าปี อยู่เป็นหม้ายหลายปี ไม่มีทายาท ชาวบ้านสำนึกในความกล้าหาญ จึงสร้างสุสานเสื้อผ้าและมงกุฎไว้ที่ศาลเจ้าจิ้งเปี่ยน ...... บันทึกบุคคล - สตรีแบบอย่าง นางซู ภรรยาหวังเป่าหลิน ชาวอำเภอไต้ สามีตายในสนามรบ ไม่มีทายาท อยู่กับแม่สามีม่ายนามอินซื่อ รักษาพรตจนสิ้นชีวิต นางเจี่ย ภรรยาคังซื่อจง ชาวอำเภอไต้ สามีตายในสนามรบ มีผู้แนะนำให้แต่งงานใหม่ นางเจี่ยตัดผมปฏิเสธ เลียนแบบมู่หลานแต่งกายเป็นชาย ใช้ชื่อปลอมเข้าทัพ ถูกเกณฑ์ไปยังหยวนโจว ปีหยวนเฟิงที่สี่ ห้าทัพยกไปตีซีเซี่ย ล้อมเมืองหลิงโจวสิบแปดวันไม่สำเร็จ เสบียงขาด สู้จนตายเพื่อแผ่นดิน เสียชีวิตเมื่ออายุยี่สิบแปดปี นางกัน ภรรยาองผิง ชาวอำเภอไต้ สามีสังหารข้าศึกแปดคนแล้วเสียชีวิต พ่อแม่สามีป่วยหนัก นางกันดูแลปรนนิบัติตลอดเวลาไม่เคยย่อหย่อน เลี้ยงดูบุตรในครรภ์จนเติบใหญ่ ...... บันทึกบุคคล - นักผจญภัย ฮั่วเสี่ยวถาน......ร่วมกับมิตรสหายหลิงเซียวและเฉิงรั่วอวี่ออกสู่สมรภูมิ ป้องกันศัตรูนอกด่านเยี่ยนเหมิน หลิงและเฉิงสองยอดฝีมือต่างสละชีพเพื่อแผ่นดิน ฮั่วยอดฝีมือก็อดอาหารจนตาย ชาวบ้านสำนึกในคุณ จึงฝังทั้งสามไว้ที่ศาลเจ้าจิ้งเปี่ยน จวงผิง......ไม่ทราบภูมิลำเนา เชี่ยวชาญหอกเป็นพิเศษ เรียกตนเองว่า "สิบเจ็ดกระบวนท่าถือเทียน"......ยืนหยัดรักษาเมืองด่านเยี่ยนเหมิน สละชีพในเปลวสงคราม ไม่เหลือแม้กระดูก คงเหลือเพียงเสื้อผ้าและหมวก......เพื่อเป็นที่ระลึก เซินซิน นักรบผู้กล้าแห่งหยุนโจว ปีหยวนฝูที่สอง บริจาคเงินสามร้อยห้าสิบตำลึง ซ่อมแซมศาลเจ้าจิ้งเปี่ยน และค้นพบลูกแก้วหยกเหลืองสิบสองเม็ด ฝังไว้ที่รูปปั้นหินเฝ้าสุสาน ใช้เป็นดวงตา เพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้ายและปลอบดวงวิญญาณ บอกกล่าวแก่ดวงวิญญาณผู้กล้าทั้งหลาย ...... บันทึกเบ็ดเตล็ด - บันทึกเหตุการณ์ ...... อู่อัน ได้ชื่อจากการปกครองด้วยวิชายุทธ์ สร้างสันติด้วยบารมี ในอดีตหลี่มู่รักษาชายแดนให้แคว้นจ้าว ทำลายล้างดุจหักกิ่งไม้แห้ง รวดเร็วดุจสายฟ้า ถล่มทัพซุงหนูย่อยยับ พวกเราชาวชายแดนแม้กำลังน้อย แต่สืบทอดนามอู่อัน ใจภักดิ์ประจักษ์ชัด ไม่กล้าลืมเลือน คีตันรุกรานชายแดนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ปล้นสะดมไร่นาบ้านเรือน สังหารราษฎรของเรา ชาวหมู่บ้านอู่อันทุกคน ล้วนเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง ฤดูใบไม้ร่วงปียงซีที่สาม ผู้ใหญ่บ้านเหอจื้อเหรินเรียกชาวบ้านมาประชุมที่ศาลเจ้าจิ้งเปี่ยน ตั้งปณิธานเลียนแบบอู่อัน ตั้งใจรับใช้แผ่นดิน ร่วมกันป้องกันศัตรูภายนอก แม้เป็นสามัญชนยอมสละชีพ ก็ยากที่แม่ทัพกล้าจะเทียบได้ คนรุ่นหลังจงจดจำไว้! ......