เย่เสวี่ยชิง:
คุกไม่อนุญาตให้เข้าออก ข้าจึงได้แต่ฝากจดหมายนี้ไว้เป็นคำทักทายไปพลางก่อน
ไม่ทราบว่าสิ่งที่เจ้ากำลังทำอยู่ตอนนี้ เป็นสิ่งที่เจ้าปรารถนาจะทำหรือไม่? หากสมหวังแล้ว นอกจากห่วงใยแล้ว ข้าก็ยินดีแทนเจ้าด้วย ยุทธภพนั้นคลื่นลมผันผวนคาดเดาได้ยาก แต่หากสิ่งที่คิดและสิ่งที่ทำล้วนมาจากใจจริง เส้นทางข้างหน้าแม้มีพายุฝน ย่อมมีวันที่เมฆจางทลายฟ้าเปิด
คุกนั้นหนาวเหน็บ เหล้าที่แนบมากับจดหมายนี้เป็นสิ่งที่ข้าหมักเองด้วยมือ สามารถไล่หนาวให้ร่างกายอบอุ่นได้ ข้าทำไว้หลายไห ที่เหลือจะรอจนเจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย แล้วค่อยยกแก้วดื่มฉลองร่วมกัน