แขนยาวเอื้อมไม่ถึง เหออิ๋นจ้ายให้กำเนิดโจรร้าย บาปเต็มตัวชุยป๋าตายกลางถนน
ครั้งก่อนเล่าไว้ว่า ผู้นำค่ายเหออิ๋นจ้ายเฉินกว่างนั้นเจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งนัก ทำการโหดเหี้ยมไร้ปรานี ส่วนกุนซือหยางจีผิงที่อยู่เคียงข้างเฉินกว่างก็ไม่ใช่คนธรรมดา เมื่อครั้งที่เฉินกว่างเข้าค่ายเป็นโจร ก็มีหยางจีผิงนี่แหละคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง
หยางจีผิงผู้นี้แม้จะนำพาฝูงโจรพเนจรทั้งหลาย แต่ตัวเขาเองกลับมีท่าทางสุภาพสง่างามดั่งบัณฑิตผู้ทรงภูมิ ใครมาเห็นก็ไม่อาจคาดคิดว่าเขาจะเกี่ยวข้องกับสิบแปดค่ายแห่งความมืดแม้แต่น้อย เขามักสังหารศัตรูท่ามกลางเสียงหัวร่อสนทนา คนในยุทธภพจึงขนานนามว่า "จิ้งจอกยิ้ม"
สิบแปดค่ายแห่งความมืดภายใต้การนำของเฉินกว่างและหยางจีผิงนั้น เจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ ดั่งงาดำออกดอก สูงขึ้นทีละชั้น ไม่กี่ปีค่ายสาขาก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ในจำนวนนั้น ค่ายสาขาเปี้ยนจิงค่ายน้ำมังกรกับค่ายสาขาเมืองฉือโจวอ่าวราชามังกรนั้นโด่งดังที่สุด
ค่ายน้ำมังกรปฏิบัติการอยู่ที่แม่น้ำเปี้ยนมาช้านาน ผู้นำค่ายฉินเจียงฮั่นมีพละกำลังมหาศาล ขนานนามว่าพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ ใต้บังคับบัญชาของฉินเจียงฮั่นยังมีขุนพลสองนาย คนหนึ่งชื่อเหอชง มีชื่อเสียงเรื่องพละกำลังเช่นกัน ได้ฉายาว่า "พลังสะเทือนภูผา" นอกจากเหอชงแล้ว ยังมีอีกคนชื่อฟางสือซาน เพิ่งเข้าค่ายได้ไม่นาน ก็ลงมือปล้นหินประดับจนสำเร็จเป็นความชอบใหญ่ เป็นที่โปรดปรานของผู้นำค่ายยิ่งนัก ฟางสือซานผู้นี้เดิมทำงานอยู่ใต้บังคับบัญชาของชุยจินโหลวแห่งอ่าวราชามังกร ไม่ทราบด้วยเหตุใด เมื่อหลายวันก่อนจึงมุ่งหน้าไปเปี้ยนจิงเข้าสังกัดค่ายน้ำมังกรอย่างกะทันหัน ว่ากันว่าเขาเป็นคนรักพี่น้องเพื่อนฝูงยิ่งนัก ทุกครั้งที่ได้เงินมา ก็ต้องส่งส่วนใหญ่กลับบ้านเกิดให้หลานๆ
พูดถึงอ่าวราชามังกรแห่งเมืองฉือโจว ก็ต้องกล่าวถึงเหตุสังหารหมู่ที่เมืองซือเอินซึ่งสะเทือนเมืองฉือโจวเมื่อหลายวันก่อน
คืนนั้นเดือนมืดลมแรง ยามเฝ้ากลางคืนเดินมาถึงท่าเรือ มองไปไกลๆ เห็นมีคนล้มอยู่ริมตลิ่ง ครึ่งตัวยังแช่อยู่ในน้ำ ยามเฝ้าคิดในใจว่า "ไอ้ขี้เมานี่ดื่มเหล้าไปเท่าไหร่ ถึงได้เมาหนักขนาดนี้ เดี๋ยวข้าไปปลุกมันสักที" แต่พอเข้าไปดูใกล้ๆ ที่ไหนจะมีขี้เมา คนที่นอนอยู่ริมตลิ่งนั่นเห็นชัดๆ ว่าเป็นชุยจินโหลวผู้นำค่ายอ่าวราชามังกรนั่นเอง!
เห็นชุยจินโหลวตาเบิกโพลง นอนแน่นิ่งเหยียดยาวอยู่บนพื้น สิ้นลมไปนานแล้ว ปกติชุยจินโหลวนุ่งห่มแพรพรรณอย่างดี แต่ตอนที่ถูกพบกลับเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง มีเพียงผ้าขาดครึ่งผืนคลุมไว้พอประมาณ พอเปิดผ้าขาดออก โอ้โห! แม้แต่ร้านผ้าไหมสีก็หาสีครบขนาดนี้ไม่ได้ เขียว แดง ดำ แดงเข้ม ม่วง ทั้งตัวไม่มีเนื้อดีสักชิ้น สภาพนั้นจะบอกว่าน่าสลดก็ไม่สุด! น่าสงสารยามเฝ้าผู้นั้น เห็นสภาพอันน่าสะพรึงของชุยจินโหลวแล้วขวัญหนีดีฝ่อ กรับและฆ้องหล่นลงแม่น้ำหมด กลับบ้านไปแล้วก็ไม่กล้าหลับตาตั้งสามวันสามคืน
อ่าวราชามังกรในฐานะค่ายสาขาของเหออิ๋นจ้าย ย่อมใช้ "แทนฟ้าปราบอธรรม" เป็นธงนำเช่นกัน แต่เมื่อผู้นำค่ายชุยจินโหลวตายไป ชาวเมืองฉือโจวกลับจุดโคมประดับไฟ ตีกลองตีฆ้องพร้อมเพรียงกัน เฉลิมฉลองยิ่งกว่าวันตรุษจีนเสียอีก
ที่จริงแล้ว สิบแปดค่ายแห่งความมืดรับสมัครโจรมากมาย รวบรวมพวกพเนจรไร้ที่อยู่ ค่ายสาขาผุดขึ้นทั่วทุกหัวระแหง ค่ายใหญ่เอื้อมมือไปไม่ถึง ลูกน้องจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะปะปนกันทั้งดีและเลว ในหมู่นั้นก็มีไม่น้อยที่เป็นพวกเผาฆ่าปล้นสะดม วิถีการกระทำนั้นหลุดจากแนวทาง "ปล้นคนรวยช่วยคนจน" ไปไกลแล้ว ชุยจินโหลวผู้ตายกลางถนนนี้ ก็เป็นหนึ่งในมือดีที่ก่อกรรมทำเข็ญในค่ายสาขานั่นเอง
นอกจากชุยจินโหลวแล้ว จอมเจ้าพ่อแห่งเหออิ๋นจ้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ในแดนมนุษย์ ก็ยังมีเจียงซิงเค่อแห่งลำน้ำเมืองฉือโจว เจียงซิงเค่อผู้นี้ยึดครองผิวน้ำมาตลอดหลายปี ไม่เพียงแต่ปล้นสินค้าจากเรือที่ผ่านไปมา แม้แต่ชีวิตคนบนเรือก็ไม่ปล่อยไว้ ตามคำบอกเล่าของลูกเรือที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด คนผู้นี้ดุร้ายน่าสะพรึง เพียงแค่มองสักครั้งก็รู้สึกตระหนกหวาดหวั่น จะเห็นได้อย่างไร มีบทสรรเสริญเป็นหลักฐานว่า:
หน้าดำดั่งรักทาน่าขนลุก ผมบางขมวดขึ้นตั้งชันฟ้า<|12|} ริมฝีปากดำหนวดขาวดุดัน ตาเปล่งแสงเย็นคิ้วกวาดดั่งไม้กวาด
แม้ข้าจะชราภาพแล้ว แต่ยังปรารถนาจะตายอย่างสงบบนเตียง จึงขอหยุดเรื่องนี้ไว้เพียงเท่านี้ หากอยากรู้เรื่องราวต่อไป โปรดติดตามตอนหน้า