หลิวซานจินมีสิ่งที่โปรดปรานอยู่สองอย่าง อย่างแรกคือท่องยุทธภพช่วยเหลือผู้คน อย่างที่สองคือชายหนุ่มรูปงาม
จอมยุทธ์ที่ท่องไปทั่วใต้หล้าได้อย่างองอาจ ส่วนใหญ่อาศัยสุดยอดเคล็ดวิชาอันล้ำเลิศ หลิวซานจินแม้จะอ้างตนว่าเป็นจอมยุทธ์ ทว่ากลับมีเพียงฝีมือกระจอกๆ เท่านั้น ยังดีที่เขารวยสมชื่อ เพราะที่บ้านมีเหมืองทองถึงสามแห่ง เมื่อวรยุทธ์ไม่แกร่งกล้า ก็ขนเงินทองมาช่วยสู้ เพียงแค่หลิวซานจินควักเงินออกจากกระเป๋า ก็จะมีเหล่ายอดฝีมือในยุทธภพแห่กันมาช่วยสะสางปัญหาให้เขา ช่วยให้เขาท่องยุทธภพได้อย่างสำราญและไร้กังวล
หลิวซานจินชื่นชอบบุรุษ โดยปกติแล้วหากพบชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเดินอยู่บนถนน เขาก็มักจะเข้าไปพูดคุยด้วยทันที ส่วนชายใดก็ตามที่หลิวซานจินถูกตาต้องใจ แม้เดิมทีจะไม่ได้ชื่นชอบบุรุษ แต่สุดท้ายแล้วมักจะยอมพลีกายตบแต่งกับหลิวซานจินอยู่ดี เพราะสิ่งที่เขาเสนอให้นั้นมากมายเหลือเกิน
นับแต่นั้นมา หลิวซานจินเชื่อมั่นว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง หากทองคำหนึ่งก้อนใช้ไม่ได้ผล ก็เพิ่มเป็นสองก้อน
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเฟิงเส้าเวย ทฤษฎีเงินซื้อได้ทุกอย่างของเขากลับถูกท้าทายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
วันนั้น เมื่อพวกโจรจากสำนักอาภรณ์ดำมาหาเรื่องที่ท่าเรือหอคลื่นพิโรธ มีเพียงจอมยุทธ์ชุดน้ำเงินผู้สง่างามปรากฏตัวในสมรภูมิ แล้วโจมตีด้วยเงาฝ่ามืออย่างพลิ้วไหว เพียงไม่กี่กระบวนท่าพวกโจรก็หนีกันกระเจิดกระเจิงไปอย่างไม่คิดชีวิต จอมยุทธ์ชุดน้ำเงินผู้นี้ก็คือ เฟิงเส้าเวย ประมุขแห่งหอคลื่นพิโรธ
หลิวซานจินยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ข้างๆ เขาจ้องมองจอมยุทธ์ชุดน้ำเงินแล้วรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นระรัวไม่หยุด หลิวซานจินคิดว่านี่ต้องเป็นความรักแน่ๆ จึงเดินเข้าไปพูดกับเฟิงเส้าเวยว่า "จอมยุทธ์ ข้าตกหลุมรักเจ้าตั้งแต่แรกพบ เจ้าจะยอมแต่งงานกับข้าหรือไม่? ข้าหลิวซานจินมีทรัพย์สินเงินทองมหาศาล จะทำให้เจ้าสุขสบายไปชั่วชีวิตเลย"
ใบหน้าอันหล่อเหลาของเฟิงเส้าเวยบิดเบี้ยวเล็กน้อย "ขอบคุณที่รักใคร่ แต่ข้าไม่ได้ชื่นชอบบุรุษ และไม่ได้ขาดแคลนเงินทองหรือสมบัติล้ำค่าแต่อย่างใด"
"หากเจ้าคิดว่าการแต่งงานกับข้ามันไม่เหมาะสม ให้ข้าแต่งเข้าบ้านเจ้าแทนก็ได้" หลิวซานจินพูดเสริมอย่างร้อนร้น "ข้ามีเหมืองทองสามแห่ง เอามาเป็นสินสอดได้เลย"
เส้นเลือดบนหลังมือของเฟิงเส้าเวยปูดโปน เขาอดกลั้นอยู่นาน ในที่สุดก็ทนไม่ไหว สะบัดฝ่ามือใหญ่ออกไปเต็มแรง ซัดหลิวซานจินตกลงไปในแม่น้ำเปี้ยน จากนั้นใช้วิชาตัวเบาผละจากไปอย่างเร่งรีบ
"ปฏิเสธข้างั้นรึ น่าสนใจดีนี่! ข้าชอบคนมีหนามแบบเจ้านี่แหละ! ข้าจะต้องแต่งงานกับเจ้าให้ได้! ข้าจะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นแบบที่เจ้าชอบ!" หลิวซานจินปีนขึ้นจากฝั่ง แล้วตะโกนไล่ตามหลังที่เลือนลับไปของเฟิงเส้าเวย
"ข้าชอบสตรีรูปงาม เจ้าจะเปลี่ยนเพศและโฉมหน้าได้อย่างไร?" เสียงของเฟิงเส้าเวยลอยมาตามสายลม
เฟิงเส้าเวยดูจะประเมินความมุ่งมั่นของหลิวซานจินต่ำไป วันรุ่งขึ้น เขาไปเข้าร่วมสำนักไร้กิเลสที่เน้นการฝึกฝน "วิถีแห่งหยินอันสุดโต่ง" เปลี่ยนกายเป็นผู้บริสุทธิ์ สำเร็จขั้นแรกของการเปลี่ยนแปลง
ทว่าการเปลี่ยนโฉมหน้านั้นไม่ง่าย ในยุทธภพแม้จะมีปรมาจารย์หน้ากากมายาที่เปลี่ยนใบหน้าได้ชั่วคราว แต่นั่นไม่ใช่ทางออกที่ยั่งยืน หลิวซานจินเสาะหาจนพบหมอแห่งยุทธภพ ซึ่งอ้างว่าสามารถจัดกระดูกเปลี่ยนโฉมได้
หมอแห่งยุทธภพผู้นี้เป็นชายชราเนื้อตัวสั่นเทา หลิวซานจินดื่มเหล้ายาสลบแล้วก้าวขึ้นสู่เตียงจัดกระดูก เคราแพะสีดอกเลาของท่านหมอสั่นไหวไปมาตรงหน้าหลิวซานจิน ที่ดวงตาเริ่มจะปิดลง
"นายท่าน... ไม่สิ แม่นาง หากข้าจัดกระดูกเปลี่ยนโฉมให้ แล้วเจ้าจะมอบเหมืองทองให้ข้าหนึ่งแห่งจริงๆ รึ?"
"แน่นอน อย่าลืมเปลี่ยนข้าให้กลายเป็นหญิงงามปานปลาจมวารีปักษีตกนภาล่ะ"
"หากแม่นางลงจากเตียงจัดกระดูกนี้ไม่ได้ ก็ไม่เกี่ยวกับข้าเลยสักนิดใช่ไหม?"
"หมายความว่าอย่างไร?"
"จริงๆ แล้วข้าแค่รักษากระดูกเคลื่อน จัดกระดูกปรับโฉมไม่เป็นหรอกนะ แต่เงินทองที่เจ้าให้นั้นมากมายเสียเหลือเกิน..."
หลิวซานจินรู้สึกตะหงิดใจ แต่ยาชาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว "นาง" ขยับตัวไม่ได้ จมลงสู่ความมืดมิด และไม่เคยตื่นขึ้นมาอีกเลย