ท่าน:
ข้าขอบคุณจริงๆ ที่เจ้ายินดีอยู่เคียงข้างและช่วยเหลือข้ามาตลอด... พวกเขาต่างมองว่าข้าเป็นหญิงต่ำช้าสามัญ ข้าไม่ได้สนใจสายตาของพวกเขาหรอก เพียงแต่ในใจก็ยังอดรู้สึกหม่นหมองไม่ได้ แต่เจ้าไม่เหมือนพวกเขา เจ้ายินดีเป็นเพื่อนกับข้า ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนัก
ดังนั้น ข้าจึงอยากมอบโบว์ผีเสื้อนี้ให้เจ้า มันเป็นของที่พี่สาวคนหนึ่งซึ่งดีกับข้ามากๆ ในวัยเด็กมอบให้ เป็นสิ่งที่ข้าทะนุถนอมยิ่งนัก แต่ข้าว่ามันเหมาะกับเจ้าเช่นกัน ในบ้านนอกเล็กๆ อย่างถิ่นเดิมของข้า หากครอบครัวหนึ่งสูญเสียเสาหลักไป ชีวิตก็คงไม่ง่ายเลย... ดังนั้น การที่ได้มาตั้งหลักอย่างยากลำบากที่เปี้ยนจิง แล้วยังได้มีเพื่อนอย่างเจ้า ข้าว่านี่คือความโชคดีของหลานเอ๋อ หวังว่าโบว์ผีเสื้อนี้จะนำความโชคดีมาให้เจ้าด้วยเช่นกัน
หลานเอ๋อ