นับแต่หนังสือเล่มนี้ถูกเขียนขึ้นมา ผู้เข้าใจผิดมีมากมาย มักเอาเท็จเป็นจริง เอาอดีตเป็นปัจจุบัน ผู้เขียนขอย้ำอีกครั้ง เรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ล้วนเป็นเรื่องเล่าสัพเพเหระที่ไม่มียุคไม่มีสมัย เป็นเรื่องเล่าเหลวไหลที่ไม่มีนามไม่มีสกุล เพียงยืมชื่อคนยุคนี้มาแต่งเรื่องขึ้นเท่านั้น เรื่องยอดฝีมือไฉนจะให้คนเพ้อเจ้อเป็นผู้บันทึก เสียงสรรเสริญไหนเลยจะพึ่งพาคำของผู้ทรงปัญญาบ้าคลั่ง? ปนตาปลากับไข่มุก จะโง่เขลาหรือ? จะหลงผิดหรือ? เป็นเพียงเรื่องขำขันตลาดเท่านั้น หากมีส่วนซ้ำกัน ก็เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ
จิ้ง เขียน ณ ห้องทำงานผู้ทรงปัญญาบ้าคลั่ง